Implanty zębowe Wrocław

Implant zębowy to niewielki wszczep, najczęściej z tytanu, który zastępuje korzeń utraconego zęba. Po wgojeniu w kość, czyli osteointegracji, staje się stabilnym filarem, na którym osadza się koronę protetyczną, most lub protezę. W mowie potocznej mówi się o nim „wszczep" albo „implant zęba".

Implantacja sprawdza się w kilku sytuacjach:

• Brak pojedynczego zęba: implant z koroną odtwarza jeden ząb bez szlifowania sąsiednich, zdrowych zębów.
• Braki w kilku miejscach: kilka wszczepów może podtrzymywać most na implantach.
• Bezzębie: na kilku implantach opiera się stałą lub ruchomą protezę, co wyraźnie zwiększa jej stabilność.
• Chęć uniknięcia mostu tradycyjnego: gdy nie chcesz oszlifować zdrowych zębów obok luki pod przęsło mostu.

W implantologii stosuje się dwa materiały na wszczepy: tytan i tlenek cyrkonu. Różnią się przede wszystkim ilością dowodów naukowych oraz estetyką.

Implant tytanowy

Tytan to materiał z najdłuższą historią w implantologii i największą liczbą badań długoterminowych. Dobrze zrasta się z kością i jest bardzo wytrzymały. Jego główne ograniczenie jest estetyczne: przy cienkim, obniżonym dziąśle metaliczny kolor wszczepu może lekko prześwitywać.

Implant cyrkonowy

Wszczepy z tlenku cyrkonu są białe i nie zawierają metalu, dlatego bywają wybierane w odcinku przednim oraz u osób preferujących rozwiązania bezmetalowe. Dysponujemy jednak głównie danymi z krótszego okresu obserwacji, więc przy odbudowie zębów bocznych tytan pozostaje materiałem o najlepiej udokumentowanej przewidywalności. Wybór dobiera się indywidualnie podczas konsultacji.

Leczenie implantologiczne to proces rozłożony na kilka etapów i zwykle na kilka miesięcy. Najwięcej czasu zajmuje osteointegracja, czyli trwałe zrośnięcie wszczepu z kością.

1. Konsultacja i diagnostyka: ocena stanu jamy ustnej oraz tomografia komputerowa (CBCT), która pokazuje ilość i jakość kości.
2. Przygotowanie podłoża: w razie potrzeby zabieg chirurgiczny odbudowujący kość (augmentacja lub podniesienie dna zatoki).
3. Wszczepienie implantu: zabieg w znieczuleniu miejscowym; wszczep umieszcza się w kości i zaopatruje śrubą gojącą lub zaślepką.
4. Osteointegracja: gojenie trwające zwykle od 3 do 6 miesięcy, podczas którego kość zrasta się z implantem.
5. Wycisk lub skan: po zagojeniu pobiera się cyfrowy skan wewnątrzustny pod pracę protetyczną.
6. Odbudowa protetyczna: na implant montuje się łącznik i ostateczną koronę, most lub protezę.

Augmentacja kości i podniesienie dna zatoki szczękowej (sinus lift) to zabiegi, które odbudowują podłoże, gdy kości jest za mało, by pewnie utrzymać implant. Decyzję podejmuje się na podstawie tomografii.

Bywa, że pacjent oczekuje augmentacji na wszelki wypadek. Tu warto zachować umiar. Przegląd Cochrane wykazał, że dostępne dowody są umiarkowanej jakości i nie pozwalają jednoznacznie rozstrzygnąć, czy podniesienie zatoki daje lepsze wyniki niż zastosowanie krótszych implantów, a sam sinus lift wiąże się z większą liczbą powikłań (Esposito i wsp., 2014). Wniosek jest praktyczny: augmentację stosuje się wtedy, gdy kości realnie brakuje, a nie rutynowo. O jej konieczności najlepiej rozstrzyga obraz z CBCT i ocena lekarza.

Nie u każdego można od razu wszczepić implant. Część przeciwwskazań jest czasowa i znika po przygotowaniu jamy ustnej, część wymaga rozważenia innego rozwiązania.

• Niekontrolowane choroby ogólnoustrojowe: na przykład nieuregulowana cukrzyca czy choroby krwi; wymagają wcześniejszego ustabilizowania.
• Aktywna choroba przyzębia: stan zapalny dziąseł trzeba wyleczyć przed implantacją; pomaga w tym regularna higienizacja.
• Niewystarczająca ilość kości: bywa wskazaniem do augmentacji albo do wyboru protezy lub mostu.
• Palenie tytoniu: nie wyklucza zabiegu, ale zwiększa ryzyko powikłań i utraty implantu.
• Niezakończony wzrost kości: u nastolatków implanty odkłada się do zakończenia rozwoju kośćca.
• Zła higiena jamy ustnej: bez codziennej, dokładnej pielęgnacji rośnie ryzyko zapalenia wokół wszczepu.

Implanty zębowe należą do trwałych metod odbudowy. W przeglądzie systematycznym dziesięcioletnie przeżycie wszczepów oszacowano na 96,4 procent (Howe i wsp., 2019), a analiza długoletnich obserwacji podała przeżycie 94,6 procent przy średnim czasie obserwacji 13,4 roku (Moraschini i wsp., 2015). Są to dane dla dużych grup pacjentów, a nie obietnica dla pojedynczego przypadku.

Periimplantitis i co mu sprzyja

Najczęstszym powikłaniem jest zapalenie tkanek wokół implantu. Łagodniejsza postać (mucositis) dotyczy w przeglądach około 43 procent pacjentów, a periimplantitis, który prowadzi do zaniku kości wokół wszczepu, około 22 procent (Derks i Tomasi, 2015). Ryzyko zwiększają palenie, zła higiena oraz nieleczona choroba przyzębia.

Jak dbać o implanty zębowe?

Implant czyści się jak własny ząb, ze szczególną uwagą na okolicę dziąsła, i wspiera regularnymi wizytami kontrolnymi oraz higienizacją. Sam wszczep bywa bardzo trwały, natomiast osadzona na nim korona może z czasem wymagać wymiany.

Brak zęba można uzupełnić na trzy sposoby: implantem, mostem protetycznym albo protezą. Różnią się ingerencją w sąsiednie zęby, komfortem i trwałością.

Most opiera się na oszlifowanych koronach sąsiednich zębów, a proteza jest rozwiązaniem zdejmowanym. Implant, w odróżnieniu od pozostałych metod, odtwarza również korzeń zęba, dlatego nie obciąża zębów sąsiednich. Ostateczny wybór zależy od liczby braków, ilości kości i oczekiwań pacjenta.

Cena implantu zęba we Wrocławiu nie jest jedną kwotą, ponieważ leczenie składa się z kilku elementów. Na koszt wpływają przede wszystkim:

• System implantologiczny: producent i rodzaj wszczepu.
• Dodatkowe zabiegi: ewentualna augmentacja kości lub podniesienie zatoki.
• Praca protetyczna: rodzaj korony, mostu lub protezy osadzanej na implancie.
• Liczba braków: uzupełnienie jednego zęba to inny zakres niż odbudowa całego łuku.

Implanty zębowe są procedurą prywatną i nie są refundowane przez NFZ. Dokładną wycenę przygotowujemy po konsultacji i tomografii. Aktualne widełki cen znajdziesz w cenniku, a termin wizyty zarezerwujesz przez rejestrację online.

Powyższe informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji stomatologicznej. Zakres leczenia, jego przebieg oraz rokowanie ustala lekarz po badaniu i analizie zdjęć.

1. Howe MS, Keys W, Richards D. Long-term (10-year) dental implant survival: a systematic review and sensitivity meta-analysis. J Dent. 2019 (PMID 30904559).
2. Moraschini V, Poubel LA, Ferreira VF, Barboza ES. Evaluation of survival and success rates of dental implants reported in longitudinal studies with a follow-up period of at least 10 years: a systematic review. Int J Oral Maxillofac Surg. 2015 (PMID 25467739).
3. Derks J, Tomasi C. Peri-implant health and disease. A systematic review of current epidemiology. J Clin Periodontol. 2015 (PMID 25495683).
4. Esposito M, Felice P, Worthington HV. Interventions for replacing missing teeth: augmentation procedures of the maxillary sinus. Cochrane Database Syst Rev. 2014 (CD008397, PMID 24825543).