Leczenie uzależnień Wrocław

Uzależnienie od alkoholu to przewlekła choroba, w której picie wymyka się spod kontroli mimo wyraźnych szkód zdrowotnych, rodzinnych i zawodowych. W klasyfikacjach medycznych (ICD-11, kod 6C40, oraz DSM-5) ujmuje się je jako zespół uzależnienia, a nie kwestię słabej woli czy charakteru.

U podłoża choroby leżą trwałe zmiany w mózgu, m.in. w układzie nagrody. Pojawia się głód alkoholowy (przymus picia), słabnie kontrola nad ilością, a organizm reaguje objawami odstawiennymi, gdy poziom alkoholu spada. Dlatego traktujemy uzależnienie jako chorobę wymagającą leczenia, a osobę, która się zgłasza - ze zrozumieniem i bez oceniania.

Leczenie nie polega na jednym zabiegu. Skuteczna pomoc to ułożony indywidualnie plan, który łączy opiekę lekarską z pracą terapeutyczną nad przyczynami picia.

O uzależnieniu mówimy, gdy w ciągu ostatniego roku utrzymuje się kilka typowych objawów. Według kryteriów DSM-5 do rozpoznania wystarczą co najmniej dwa z nich, a im więcej, tym cięższy przebieg choroby.

• silny głód alkoholu i picie mimo postanowień, by tego nie robić;
• utrata kontroli nad ilością i czasem picia;
• wzrost tolerancji - potrzeba coraz większych dawek;
• objawy odstawienne (drżenie, poty, niepokój, nudności) po przerwaniu picia;
• zaniedbywanie obowiązków, pracy i relacji na rzecz alkoholu;
• picie mimo świadomości szkód zdrowotnych.

Picie szkodliwe a uzależnienie

Nie każde ryzykowne picie jest już uzależnieniem. Picie szkodliwe powoduje konkretne szkody, ale bez pełnego zespołu objawów. Granica bywa płynna, dlatego o rozpoznaniu i stopniu zaawansowania decyduje lekarz podczas konsultacji - im wcześniej, tym łatwiej zatrzymać postęp choroby.

Pierwsza wizyta trwa zwykle około 60 minut. Zbieramy szczegółowy wywiad medyczny, oceniamy stan zdrowia i wspólnie ustalamy plan leczenia dopasowany do sytuacji Pacjenta. Rozmowa odbywa się w atmosferze pełnego zaufania i bez oceniania - na wizytę można przyjść samemu lub z osobą bliską.

W zależności od stanu zdrowia i stopnia uzależnienia plan może obejmować detoksykację, farmakoterapię oraz psychoterapię - zwykle w tej kolejności. Leczenie prowadzi lekarz; o doświadczeniu naszego zespołu przeczytasz w sekcji o nas.

Jeśli chcesz porozmawiać o swojej sytuacji lub umówić konsultację, skorzystaj z formularza rejestracji.

Detoksykacja alkoholowa to kontrolowane przerwanie picia połączone z leczeniem alkoholowego zespołu abstynencyjnego (AZA). Celem nie jest samo przerwanie ciągu, lecz bezpieczne ustabilizowanie organizmu i przygotowanie Pacjenta do dalszej terapii.

Nasilenie objawów odstawiennych ocenia się m.in. skalą CIWA-Ar, a podstawą leczenia są benzodiazepiny, które łagodzą objawy i zmniejszają ryzyko powikłań. Postępowanie zawsze dobieramy indywidualnie, uwzględniając choroby współistniejące.

Dlaczego nie odstawiać alkoholu samodzielnie?

Gwałtowne, samodzielne odstawienie alkoholu po długim ciągu bywa niebezpieczne. Najcięższe powikłania to drgawki abstynencyjne i majaczenie alkoholowe (delirium tremens) - stan zagrożenia życia, który wymaga leczenia szpitalnego. Dlatego detoksykację warto prowadzić pod opieką medyczną, a w sytuacji nagłego pogorszenia stanu zdrowia należy wezwać pomoc (numer alarmowy 112).

Farmakoterapia uzależnienia od alkoholu wykorzystuje leki, które zmniejszają głód alkoholowy i wspierają utrzymanie abstynencji. Najlepiej udokumentowane w badaniach są naltrekson i akamprozat; osobną rolę pełni disulfiram, znany z preparatu Esperal.

Skuteczność najlepiej przebadanych leków potwierdzają niezależne analizy: metaanaliza (Jonas i wsp., JAMA 2014) wykazała, że naltrekson zmniejsza ryzyko powrotu do ciężkiego picia, a przegląd Cochrane (Rösner i wsp., 2010) - że akamprozat wspiera utrzymanie abstynencji po detoksykacji.

Disulfiram (wszywka Esperal) - jak działa?

Disulfiram blokuje dehydrogenazę aldehydową, przez co po spożyciu alkoholu w organizmie gromadzi się aldehyd octowy. Wywołuje to nieprzyjemną reakcję disulfiramową (m.in. zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca, nudności, spadek ciśnienia), pojawiającą się zwykle w ciągu 5-15 minut od kontaktu z alkoholem. Lek działa więc jako bariera psychologiczna, a nie jako środek usuwający chorobę; jego stosowanie wymaga świadomej zgody Pacjenta, zachowania abstynencji oraz wykluczenia przeciwwskazań.

Farmakoterapia jest ważnym wsparciem, ale sama nie leczy uzależnienia. Skuteczność leczenia rośnie, gdy łączy się leki z psychoterapią - tak rekomenduje m.in. WHO i potwierdzają badania nad leczeniem skojarzonym.

Psychoterapia jest najważniejszą częścią leczenia uzależnienia. Pomaga zrozumieć mechanizmy choroby, rozpoznać sytuacje wysokiego ryzyka i wypracować sposoby radzenia sobie z napięciem i głodem bez sięgania po alkohol.

W pracy wykorzystuje się sprawdzone metody: terapię poznawczo-behawioralną (CBT), dialog motywujący wzmacniający gotowość do zmiany oraz techniki zapobiegania nawrotom. Skuteczność takiego podejścia, łączonego z farmakoterapią, potwierdziło duże badanie COMBINE.

Terapię dostosowujemy do tempa i możliwości Pacjenta - prowadzimy ją stacjonarnie lub online. Terapia pomaga utrzymać abstynencję, a przy tym odbudować poczucie sprawczości i poprawić jakość życia.

Nie każdy etap leczenia można prowadzić ambulatoryjnie. Ciężki zespół abstynencyjny, drgawki lub majaczenie w wywiadzie oraz poważne choroby współistniejące mogą wymagać leczenia w warunkach szpitalnych - o trybie postępowania decyduje lekarz po ocenie stanu zdrowia.

Kiedy disulfiram (Esperal) jest przeciwwskazany?

Disulfiram nie jest odpowiedni dla każdego. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego do przeciwwskazań należą m.in.:

• choroby serca i niewydolność krążenia, niewyrównane nadciśnienie, stan po udarze;
• ciężka niewydolność wątroby;
• ciąża i karmienie piersią;
• ciężkie zaburzenia psychiczne (np. psychozy);
• nadwrażliwość na substancję;
• spożycie alkoholu w ciągu ostatnich 24 godzin.

Z tego powodu kwalifikację do farmakoterapii zawsze poprzedza badanie lekarskie i wywiad. Celem jest dobranie metody bezpiecznej dla konkretnego Pacjenta.

Uzależnienie dotyka nie tylko osoby pijącej, ale całej rodziny. Bliscy często latami dostosowują swoje życie do choroby, co prowadzi do współuzależnienia - utrwalonego wzorca, w którym troska miesza się z kontrolowaniem i wyręczaniem osoby uzależnionej.

Rodzinom oferujemy psychoedukację, wsparcie emocjonalne oraz naukę zdrowej komunikacji i stawiania granic. Taka pomoc sprzyja leczeniu, odbudowie relacji i odzyskaniu równowagi przez bliskich. Jeśli problem dotyczy kogoś z Twojego otoczenia, możesz skontaktować się z nami także w jego sprawie - dane znajdziesz w zakładce kontakt.

Koszt leczenia uzależnienia zależy od zakresu pomocy - inaczej wyceniana jest sama konsultacja, inaczej detoksykacja, farmakoterapia czy dłuższa psychoterapia. Gabinet jest prywatny, dlatego świadczenia nie są refundowane przez NFZ, a wycenę przedstawiamy przejrzyście przed rozpoczęciem leczenia, bez ukrytych opłat.

Na koszt wpływa przede wszystkim liczba i rodzaj potrzebnych działań oraz czas trwania terapii. Aktualne informacje znajdziesz w cenniku, a szczegóły dopasowane do Twojej sytuacji ustalimy podczas konsultacji - umów ją przez rejestrację.

Powyższe informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej. O kwalifikacji do leczenia, jego przebiegu i ewentualnych przeciwwskazaniach decyduje lekarz podczas indywidualnej wizyty.

1. Jonas DE i wsp. Pharmacotherapy for adults with alcohol use disorders in outpatient settings: a systematic review and meta-analysis. JAMA 2014; 311(18): 1889-1900.
2. Rösner S i wsp. Acamprosate for alcohol dependence. Cochrane Database Syst Rev 2010; (9): CD004332 (PMID 20824837).
3. Anton RF i wsp. Combined pharmacotherapies and behavioral interventions for alcohol dependence: the COMBINE study. JAMA 2006; 295(17): 2003-2017 (PMID 16670409).
4. World Health Organization. mhGAP Evidence Resource Centre - Preventing relapse in alcohol dependent patients (acamprosate, naltrexone, disulfiram), 2012.
5. Sullivan JT i wsp. Assessment of alcohol withdrawal: the revised Clinical Institute Withdrawal Assessment for Alcohol scale (CIWA-Ar). Br J Addict 1989; 84(11): 1353-1357.
6. Charakterystyka Produktu Leczniczego (disulfiram), Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych (URPL).
7. World Health Organization. ICD-11 (6C40); American Psychiatric Association. DSM-5 - kryteria diagnostyczne zaburzeń używania alkoholu.